سایه ی او گشتم و او برد به خورشید مرا

جان دل و دیده منم، گریه ی خندیده منم

یار‌ ِ پسندیده منم، یار پسندید مرا

کعبه منم، قبله منم، سوی من آرید نماز

کآن صنم قبله نما خم شد و بوسید مرا

پرتو دیدار خوشش تافته در دیده ی من

آینه در آینه شد، دیدمش و دید مرا  

آینه خورشید شود پیش رخ روشن او

تاب نظر خواه و ببین کآینه تابید مرا

گوهر گم بوده نگر، تافته بر فرق فلک

گوهری خوب نظر آمد و سنجید مرا

نور چو فوتره زند، بوسه بر این باره زند

رشک سلیمان نگر و غیرت جمشید مرا

هر سحر از کاخ کرم چون که فرو می نگرم

بانگ لک الحمد رسید ار مه و ناهید مرا

چون سر زلفش نکشم سر ز هوای رخ او

باش که صد صبح دمد زین شب امید مرا

پرتو بی پیرهنم، جان رها کرده تنم

 تا نشوم سایه ی خود، باز نبینید مرا

شاعر: امیر هوشنگ ابتهاج(سایه) 

دوستت دارم

می جویمت چنان که لب تشنه آب را

محو توأم چنان که ستاره به چشم صبح

یا شبنم سپیده دمان آفتاب را

بی تابم آن چنان که درختان برای باد

یا کودکان خفته به گهواره، تاب را

بایسته ای چنان که تپیدن برای دل

یا آن چنان که بال پریدن عقاب را

حتی اگر نباشی، می آفرینمت

چونان که التهاب بیابان سراب را

ای خواهشی که خواستنی تر ز پاسخی

با چون تو پرسشی، چه نیازی جواب را؟!

شاعر: قیصر امین پور

با تو من دور از غمهام

با تو من هر شب هر روز

همیشه غرق رویام

همیشه خوبی ٬ مهربونی

تو میتونی ٬ از نگاهم ٬ عشقو بخونی

تو میتونی ٬ آره تو میتونی عاشق بمونی

تو نباشی ٬ من میمیرم

تو نباشی ٬ من میشکنم

تو نباشی ٬ در به در میشم

داغون میشم توی جاده

نازم ٬ جونم ٬ به عشقه تو اسیرم ٬ عاشقم

عمرم با من بمون نَمیرم ٬ عاشقم باش عاشقم باش

وقتی که نیستی دله من میگیره

بی تو جون میکنه میمیره

پیشه تو امٌا زندگیم شیرینه

بی تو میمیرم ٬ وای میمیرم

تو نباشی من میمیرم

تو نباشی من میشکنم

تو نباشی در به در میشم

داغون میشم تویه جاده

جون ٬ جونم تورو میخواد

قلب ٬ قلبم تورو میخواد

دل ٬ این دل تورو میخواد

عمرم ٬ جونم ٬ فدات

قفط یک بار ٬ بهم بگو

بهم بگو ٬ دوستت دارم

با من بمون ٬ بهم بگو

دلواپست نمیذارم

تو نباشی من میمیرم

تو نباشی من میشکنم

تو نباشی در به در میشم

داغون میشم تویه جاده

بگو ای آرومه جونم تو کی هستی و چی هستی

که با گلواژه ی حرفات قلبه غصه رو شکستی

تو یه اتفاقه خوبی یه تولده دوباره

تو تمومه نا تمومی واسه احساسه ستاره

چه قشنگ و بی بهانه قفل عاشقی رو بستی

ساده مثه یه ترانه رو لبه دلم نشستی

چشمایه بارونئ من تشنه ی برقه نگاته

کوچه پس کوچۀ ذهنم محتاج صدایه پاته

حالا هرجا هر کی هستی تو بدون آرومه جونی

دسته تقدیر این چنینه با منه خسته بخونی.........

تلاش برای فراموش کردن کسی که دوستش داری درست مثل این می مونه که کسی رو که تا حالا ندیدی رو بخوای به خاطر بیاری.

پرنده لب تنگ ماهی نشسته بود ، و به ماهی نگاه میکرد و می گفت : سقف قفست شکسته چرا پرواز نمی کنی؟!!!

زندگی در برزخ وصل و جدایی ساده نیست،کاش قدری پیش از این یا بعد از آن می زیستم.

زندگی آنقدر عجیب نیست که شما تصور می کنید, زندگی آنقدر عجیب است که شما نمیتوانید تصور کنید!!!

وقتی آدم تنها میشه ... دنبال دوست میگرده ... وقتی پیدا میکنه دنبال عیباش میگرده ... و وقتی گمش میکنه دنبال خاطراتش میگرده ... و باز تنهایی...

آنچنان عاشق باش که هیچ چیز را نبینی، نه آنقدر ببین که هرگز عاشق نشوی...

سقف آرزوهایت را تا جائی بالا ببر که بتوانی چراغی به آن نصب کنی...

به چشمی اعتماد کن که به جای صورت به سیرت تو می نگرد ، به دلی دل بسپار که جای خالی برایت داشته باشد و دستی را بپذیر که باز شدن را بهتر از مشت شدن بلد است...

کاش همان کودکی بودیم که حرفهایش را از نگاهش می توان خواند... اما اکنون اگر فریاد هم بزنیم کسی نمی فهمد و دل خوش کرده ایم که سکوت کرده ایم .... سکوت پر، بهتر از فریاد تو خالیست... دنیا را ببین... بچه بودیم از آسمان باران می آمد ، بزرگ شده ایم از چشمهایمان می آید...!!

اگه صخره و سنگ تو مسیر رودخونه ی زندگیت نباشه  صدای اب اصن قشنگ نیست.

شاعر و فرشته ای با هم دوست شدند.فرشته پری به شاعر داد و شاعر ، شعری به فرشته. شاعر پر فرشته را لای دفتر شعرش گذاشت و شعرهایش بوی آسمان گرفت و فرشته شعر شاعر را زمزمه کرد و دهانش مزه عشق گرفت. خدا گفت : دیگر تمام شد.دیگر زندگی برای هر دوتان دشوار می شود.زیرا شاعری که بوی آسمان را بشنود، زمین برایش کوچک است و فرشته ای که مزه عشق را بچشد، آسمان برایش تنگ است.

روی هر پله ای که باشی خدا یک پله از تو بالا تر است نه به خاطر این که خداست به خاطر این که دستت را بگیرد.

شخصی را به جهنم می بردند . در راه بر می گشت و به عقب خیره می شد . ناگهان خدا فرمود : او را به بهشت ببرید . فرشتگان پرسیدند چرا ؟ پروردگار فرمود : او چند بار به عقب نگاه کرد ... او امید به بخشش داشت.

زنده بودن را به بیداری بگذرانیم که سالها به اجبار خواهیم خفت.

توکتاب خوندم سیگار بَده دیگه سیگار نکشیدم. تو کتاب خوندم مشروب بَده دیگه مشروب نخوردم.تو کتاب خوندم دروغ بَده دیگه دروغ نگفتم. تو کتاب خوندم عشق بَده دیگه کتاب نخوندم.

خدایا چه سخت است انسان بودن و انسان زیستن و چه زجری میکشد آن کس که انسان است.

هر وقت تو زندگیت به یه در بزرگ که یه قفل بزرگ روش بود رسیدی نترس و نا امید نشو چون اگه قرار بود در باز نشه جاش یه دیوار می گذاشتن...........

وقتی  دستام توی دستات ، میشینه حرفت به قلبم

میگیره وقتی نباشی ، همه چی بی رنگ و معنا

وقتی خیره ام رو چشمات

واسه من مثل یه گنجه ،بودنت پایان رنجه

میمیرم از من اگه، روزی عزیز، دلت برَنجه

تو، تو آغوشه منو من تویه آغوشه خدا

بی تو نه ستاره و نه قصه و شعر و صدا

دست تو ، تو دستمه انگاری دنیا با منه

آسمون و دریا و لحظه ی رویا با منه

مگه میشه بی تو موند ، مگه میشه بی تو نوشت

تویی که همسفر جاده ی سخت سرنوشت

میمونیم تا آخرش ، با همو از هم میخونیم

فاصله یه دریا هم باشه ، ما عاشق میمونیم...

وقتی  دستام توی دستات ، میشینه حرفت به قلبم

میگیره وقتی نباشی ، همه چی بی رنگ و معنا

وقتی خیره ام رو چشمات ، واسه من مثل یه گنجه

بودنت پایان رنجه ....

میمیرم از من اگه روزی عزیز، دلت برَنجه...

برای عشقی که مرده است بگذار گریه کنم

برای تو.............

برای صداقت که کمرنگ شده است بگذار گریه کنم

برای تو............

برای غمها که یکنواخت شده است بگذار گریه کنم

برای تو............

برای آرزوها که از بین رفته اند بگذار گریه کنم

برای تو.............

برای محبت ها که ساکت شده اند بگذار گریه کنم